شمارهٔ ۳۸۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انکردهام۷ بیت

هرگز به بزم وصل، شبی جا نکرده‌امکز رشک غیر، هجر تمنا نکرده‌ام

از ناله بسته‌ام لب بلبل به ناله‌ایگر غنچه را ز دل گرهی وا نکرده‌ام

تمکین نگر، که سلسله‌جنبان وصل رابا این هجوم شوق، تقاضا نکرده‌ام

تن در دهم به عجز، مبادا ز خصم خویششرمندگی کشم که مدارا نکرده‌ام

شب نگذرانده‌ام که ز سیلاب چشم خویشچون موج، جلوه بر سر دریا نکرده‌ام

بیماری‌ام کشیده به مرگ و ز رشک عشقاظهار درد خود به مسیحا نکرده‌ام

یک پیک حاجتم چو به منزل نمی‌رسدخوش خاطرم ز هرچه تمنا نکرده‌ام

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که هرگز به جمع معشوق نرفته و از روی حسرت به عشق غیر تمنا نکرده است. او با ناله‌هایش احساساتش را بیان کرده اما راز دلش را باز نکرده است. همچنین تاکید می‌کند که با وجود عشق و شوق فراوان، هرگز به صورت مستقیم درخواست وصال نکرده است. او به ضعف ناشی از عشقش اشاره می‌کند و می‌گوید که خود را به زحمت نمی‌اندازد و شرمنده نمی‌شود که چیزی خواسته باشد. شاعر از غم و بی‌حوصلگی خود در شب‌های تار می‌گوید و بیان می‌کند که حتی در رنج و بیماری خود، دردش را به کسی نشان نداده و برای خواسته‌هایش امیدی ندارد.