شمارهٔ ۳۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انشرا۴ بیت

فسون ناله‌ام شب بسته خواب پاسبانش راکه با هر سر نباشد آشنایی آسمانش را

ز چاک سینه‌ام دل می‌کند نظاره زلفشچو مرغی کز قفس بیند به حسرت آشیانش را

نوازد ظاهر و در دل خیال کشتنم داردبه حال خویشتن پی برده‌ام لطف نهانش را

اسیر عشق را فرض است عزت بعد مردن هممیندازید بر خاک مذلت استخوانش را

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج عشق سخن می‌گوید. او به خواب پاسبان شب اشاره می‌کند و می‌گوید که آسمانش با غم جدایی آشنا نیست. دل او به زلف معشوقش دل‌نبسته و مانند پرنده‌ای در قفس به دنبال آزادی و آشیانه‌اش است. شاعر همچنین به دوگانگی احساساتش اشاره می‌کند؛ در حالی که ظاهر معشوق او را نوازش می‌کند، در دلش آرزوی کشتن او را دارد. او به این نتیجه رسیده است که عشق سخت‌گیر است و حتی پس از مرگ نیز عزت‌مندی و بزرگ‌منشی برای عاشقانی که در زلت و ذلت به سر می‌برند، فرض است.