شمارهٔ ۳۴۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ورنداریم۶ بیت

ما چشم سیه بر شجر طور نداریمجز لاله درین بادیه منظور نداریم

این طرفه که پیوسته گرفتار خماریمبا آنکه لب از می چو قدح دور نداریم

تا کام دل از خنجر قصاب نگیریماز دامن او دست به ساطور نداریم

بی روی تو گر آینه گردیم، ملولیمور مهر شویم، از تو جدا نور نداریم

در سایه جغد است نشاط ابد ماآن روز که ماتم نبود، سور نداریم

از حسرت نزدیکی خورشید، هلاکیمهرچند که تاب نظر از دور نداریم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از نارضایتی و حسرتی که در زندگی خود دارد سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که تنها زیبایی‌ای که از زندگی می‌بیند، همان لاله‌ها در بادیه است و به دنبال لذت‌های واقعی نیست. با اینکه به می‌نوشی علاقه دارد، اما همچنان احساس خمار و درد می‌کند. شاعر ابراز می‌کند که به خاطر عشق به معشوق، از دلخوشی‌ها و تابش نور زندگی خود محروم است و حتی در سایه‌های غم، امیدی ندارد. حسرت نزدیکی به خوشبختی مانند خورشید، او را عذاب می‌دهد و در واقع، او به دنبال یافتن راهی برای دستیابی به رضایت و نور حقیقی است.