شمارهٔ ۳۳۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اکردم۷ بیت

تو گر بر من کشیدی تیغ، من هم جان فدا کردمبه قدر وسع خود دین محبت را ادا کردم

نسیم شوق گو ضایع مگردان بوی پیراهنکه من چون شمع از خاکستر خود توتیا کردم

ز گلشن گل نچیدم تا نهادم داغ غم بر دلز می لذت نبردم تا به خون لب آشنا کردم

نهال بی‌غمی جز میوه حسرت نمی‌آردندیدم روز خوش تا دامن غم را رها کردم

فریب الفت خود عاجزم دارد، نمی‌دانمکه با بیگانه، باز این آشنایی از کجا کردم

ز چرخ آزرده بودم، رخصت آهی به دل دادمچه سیل شعله‌ای در کار این مشت گیا کردم

ز راه کعبه‌ام مانع هوای دیر شد قدسیز شوق سجده بت، طاعت حق را قضا کردم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر عشق و درد، بیانگر احساس عمیق فداکاری و عشق است. شاعر می‌گوید که اگر محبوبش به او آسیب برساند، او هم جانش را فدای او می‌کند. او به اندازه توان خود دین محبت را ادا کرده و از زیبایی‌های عشق به شدت رنج می‌برد. شاعر از غم و حسرت در دلش می‌گوید و تأکید می‌کند که خوشی را تجربه نکرده و همیشه در غم بوده است. او همچنین به سردرگمی خود در بیگانگی و آشنایی می‌پردازد و در نهایت، از عشق و شوق به حدی تسلیم می‌شود که حتی در عبادتش نیز دچار تردید می‌شود. این شعر به تصویر کشیدن تضادهای عشق و درد در زندگی انسانی می‌پردازد.