شمارهٔ ۳۳۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اافتم۷ بیت

نپیماید کسی راه حرم، گر من ز پا افتمنداند سجده بت، از برهمن گر جدا افتم

به صد شمشیر، کوته کی شود دست تمنایمسر ببریده فتراک تو جوید، گر ز پا افتم

نمی‌خوانم فسون عقل تا صید جنون گردمنمی‌بندم به گردن حرز، شاید در بلا افتم

فغانم زنده دارد ناله مرغان گلشن رامزار بلبلان گردد چمن گر از نوا افتم

من آن مرغم که گر از آشیان غم هوا گیرمهمان ساعت چو مرغ تازه پرواز از هوا افتم

فریب آشنایان بین، که روز وصل جانان همبه فکر ناامیدی از نگاه آشنا افتم

دماغم برنمی‌تابد ز سودا عطر گل قدسیهمان بهتر که روزی چند از چشم صبا افتم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات و افکار خود درباره عشق و دلتنگی می‌پردازد. او اشاره می‌کند که اگر به حرم عشق نرود، برایش مهم نیست و اگر از پا بیفتد، کسی متوجه نمی‌شود. او به شدت به عشق و تمنای خود پایبند است و می‌گوید که حتی اگر با شمشیر هم دستش را کوتاه کنند، باز هم در پی عشق خواهد بود. شاعر از جدایی و دوری سخن می‌گوید و خودش را به پرنده‌ای تشبیه می‌کند که اگر از آشیان غم خارج شود، به سرعت پرواز خواهد کرد. همچنین، او بر این نکته تأکید دارد که در روز وصل، نباید ناامید باشد و از جذبهٔ عطر گل قدسی نیز سخن می‌گوید. در کل، شعر پر از احساسات عاشقانه و عمیق است که به طرز زیبایی بیان شده است.