شمارهٔ ۳۲۶
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انم۵ بیت
تماشای گلی کرد آنچنان محو گلستانمک گردید آشیان عندلیبان، چشم حیرانم
دلم خوش رام شد با من، مگر کز ناتوانیهاگمان تار مویی برد ازان زلف پریشانم؟
خیال غمزهاش دارد چنان سر در پی دلهاکه ناخن میزند بر پارههای دل به دامانم
مکن در سایه من خواب اگر آسودگی خواهیکه دهقان بر سر ره کرده وقف سنگ طفلانم
ملالانگیز باشد صحبت آشفتگان قدسیز بس دلتنگ بودم، غنچه شد گل در گریبانم