شمارهٔ ۲۷۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انکرد۴ بیت

جز محبت، سینه‌ام علم دگر پیدا نکردچون صدف، کس انتخاب قطره از دریا نکرد

عاشق و معشوق را شرط است با هم سوختنشمع درنگرفت تا پروانه‌ای پیدا نکرد

کلبه تنگ مرا جای دو خون‌آلوده نیستتا نرفت از جا دلم، در سینه پیکان جا نکرد

گردم از بی‌طاقتی بسیار بر گرد چمنشمع را در بزم، جز پروانه کس رسوا نکرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه است. شاعر از وجود عشق و محبت در دل خود سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که همچون صدفی که نماد عشق است، تنها یک قطره از دریا را می‌پذیرد. او به این نکته اشاره می‌کند که عاشق و معشوق باید برای هم سوختن و فداکاری کنند. همچنین خاطرنشان می‌کند که دلش جایگاه دو خون آلوده نیست و باید از تنگنای احساسات رهایی یابد. در نهایت، شاعر حسرت می‌خورد که در بزم عشق، شمع و پروانه باید کنار یکدیگر باشند تا اشتیاق و رسوایی عشق به وجود آید.