شمارهٔ ۲۴۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: امینبود۴ بیت

هیچ دورانی چو عهد بی‌سرانجامی نبودحیف ازان عمری که در خونابه آشامی نبود

در دل گرمم نماند افزون ز یک دوزخ شررهرگزم در عشق خوبان دل به این خامی نبود

غیرتم نگذاشت کو را شهره عالم کنمگر نکردم خویش را رسوا، ز بدنامی نبود

هیچ نوشی را ندیدم کز عقب نیشی نداشتآزمودم، هیچ کامی همچو ناکامی نبود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات شاعر درباره واقعیات زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید هیچ دوره‌ای به اندازه دوران بی‌سرانجامی ناراحت‌کننده نیست و افسوس می‌خورد که عمرش را صرف چیزهای بی‌فایده کرده است. او در دل خود احساس عذاب و درد دارد و هیچ وقت در عشق به معشوقان به این اندازه خام نبوده است. شاعر به دلیل غیرت خود، از رسوایی و بدنامی پرهیز کرده و هرچند که در زندگی لذت‌ها را تجربه کرده، اما هیچ کامی به اندازه ناکامی‌ها ماندگار نبوده است. در کل، حسرت، ناکامی و دردی که در اثر عشق و زندگی تجربه کرده، محور اصلی این شعر است.