شمارهٔ ۲۳۰

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رنماند۶ بیت

در هجرت، از شکست، دلم را اثر نماندزین پیش بی تو بود قرارم، دگر نماند

شمعی که تازه کشته شود، دودش اندک استبازآ که بی تو یک نفسم بیشتر نماند

ای بلبلان، بقای شما باد در چمنکز ما به نیم چاشت چو شبنم اثر نماند

وقتی به پرسش دلم آمد خدنگ یارکز گریه نیم قطره خون در جگر نماند

بر من ز باغ وصل چنان بسته‌اند راهکامیدواری‌ام به نسیم سحر نماند

قدسی چنان گداخت ز تاثیر درد عشقکز نام‌بردنش به زبانها خبر نماند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و اندوهی عمیق از جدایی و عشق ناتمام است. شاعر در بیان حال خود، نشان می‌دهد که پس از هجرت و جدایی از معشوق، هیچ نشانه‌ای از آرامش و آسایش در دلش باقی نمانده است. او به تصاویر و نمادهایی مانند شمعی که تازه خاموش شده و بلبلانی که در چمن می‌خوانند، اشاره می‌کند تا عمق حسرت و فقدانش را نشان دهد. همچنین، شاعر به شدت تحت تأثیر درد عشق قرار دارد و می‌گوید که حتی توانایی ابراز دردش به کلام نیز از او سلب شده است. به طور کلی، این شعر تصویری از غم و حسرتی عمیق در عشق و جدایی را به تصویر می‌کشد.