شمارهٔ ۲۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: یرترا۷ بیت

شد دهان شکرگو هر زخم نخجیر تراصید پیکان‌خورده داند لذت تیر ترا

جز حدیث بیستون در بزم شیرین نگذردآفرین ای ناله فرهاد تاثیر ترا

جور کن چندان که بتوانی که روز بازخواستبر زبان شکوه شکر آید عنان‌گیر ترا

از چه خاکی ای دل ویران که از روز ازلهیچ‌کس از پیش خود نگرفت تعمیر ترا

بر در دیوانگی زد بر سر کوی تو دلتا به گردن افکند زلف چو زنجیر ترا

صید دل نزدیک و تیر غمزه دائم در کمانای شکارانداز باعث چیست تاخیر ترا؟

گر خطایی رفت قدسی حرف نومیدی مزنکی کریمان بر تو می‌گیرند تقصیر ترا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و اندوه ناشی از عشق ناتمام می‌پردازد. شاعر از درد و زخم‌های عشق سخن می‌گوید و اشاره به لذت‌های تلخ عشق دارد. او به ناله فرهاد اشاره می‌کند که نشان‌دهنده جدایی و غم‌های عشق است. شاعر بر این باور است که در روز قیامت یا روز حساب، همه باید به شکایت‌های خود بپردازند و در این بین، او از دل خویش می‌پرسد که چرا هیچ کس مراقب حالش نیست. در پایان، شاعر از کسی که قصد تیراندازی به دل او را دارد می‌پرسد که چرا این کار را تاخیر می‌اندازد و به دیگران هشدار می‌دهد که نباید ناامید شوند، زیرا خطاها قابل بخشش هستند.