شمارهٔ ۲۱۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارکسمباد۶ بیت

آسودگی نصیب دل زار کس مباد!مرهم وبال سینه افگار کس مباد!

بس دلشکسته‌ایم ز آسوده‌خاطرییا رب که عافیت پی آزار کس مباد!

شادم به کوچه‌گردی عالم چو آفتابآسایشم ز سایه دیوار کس مباد!

شد زهد شیخ و برهمن آمد به راه عشقدل در گرو به سبحه و زنار کس مباد!

تا دل به خون خویش نغلتد، نمی‌شوداین صید خون‌گرفته، گرفتار کس مباد!

قدسی ز غنچه دلت آتش علم کشیداین گل، نصیب گوشه دستار کس مباد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تجربه‌های دردناک و دلشکستی‌های انسان اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هیچ‌کس نباید از آزار و رنج بی‌خبر باشد و آرامش حقیقی برای دیگران نیز نباید به هزینه‌ی آن‌ها به دست آید. او از زیر سایه دیوار و در میانه‌ی زندگی و عشق، به دنبال حالتی است که در آن دیگران دچار رنج و سختی نشوند. همچنین، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که تا وقتی دل به درد نرسد، نمی‌توان به شادی و آرامش واقعی رسید. در نهایت، او به زیبایی و اهمیت عشق و علم در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کسی نباید از این ارزش‌ها محروم شود.