شمارهٔ ۱۸۹

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اهشود۵ بیت

سزد چو جلوه حسنت نظاره‌خواه شودکه صد حیات خضر صرف یک نگاه شود

برد خجالت اگر مدعی بود یوسفبرای دعوی حسنت چو خط گواه شود

دلم برای تو خون و به غیرتم که مبادز گریه خون دلم را به دیده راه شود

نظر جدا ز تو در دیده نیشتر گرددنفس ز هجر تو در سینه برق آه شود

مزن بر اختر بخت من ای فلک پهلوشبت مباد که چون روز من سیاه شود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و دلتنگی عمیق شاعر است. او می‌گوید که زیبایی محبوبش چنان تأثیری دارد که یک نگاه از او می‌تواند زندگی را به تغییر آورد. شاعر اشاره به غم و حسرت یوسف در عشقش دارد و بیان می‌کند که دلش به خاطر این عشق خونین است و اشک‌هایش به دردش کمک می‌کنند. جدایی از محبوبش برای او رنجی هولناک است و نفس کشیدن در غیاب او به مانند فریاد آهی عمیق است. در پایان، شاعر از روزگار می‌خواهد که بر او سخت نگذرد و دلتنگی‌اش را بیشتر نکند. در کل، این شعر تجلی احساسات شدید و زخم‌های ناشی از عشق و دوری است.