شمارهٔ ۱۷۲

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: رماند۵ بیت

نه هرکه مرد ازو در جهان اثر ماندز صد چراغ یکی زنده تا سحر ماند

ز بس که خون شهیدان ز خاک می‌جوشدنشان پای در آن کو به چشم تر ماند

بَدم به گل که چو دل‌های بی‌غمان شاد استخوشم به می که به خونابه جگر ماند

ز ضعف تن شده‌ام آنچنان که افغانمدرون سینه به مرغ شکسته پر ماند

کسی که جانب گلشن رود به گل‌چیدنچو گل به ناله مرغان باغ، درماند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اهمیت و ارزش انسان‌ها و اثرگذاری آن‌ها در جهان است. شاعر اشاره می‌کند که نه هر کس که در جهان ظاهر می‌شود، اثر ماندگاری از خود بر جای می‌گذارد. او از شجاعت و ایثار شهیدان صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که یاد پای آن‌ها همیشه در دل‌ها باقی می‌ماند. همچنین، شاعر از شادی دل‌ها و زیبایی گل‌ها می‌گوید و احساسات درونی خود را به تصویر می‌کشد. او به ضعف و درد دل خود اشاره دارد و در پایان، تصویری از تلاش و ناامیدی مرغان باغ را به تصویر می‌کشد که در جستجوی گل و زیبایی هستند. در مجموع، شعر به تاریکی و روشنایی زندگی، اثرگذاری انسان‌ها و زیبایی‌های طبیعی اشاره دارد.