شمارهٔ ۱۶۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انسوزد۵ بیت

مرا عشق تو گاهی پرورد دل، گاه جان سوزدهمان آتش که دارد شمع را روشن، همان سوزد

ز بس کز دیده اشک گرم ریزم بر سر کویشجبین آفتاب از سجده آن آستان سوزد

شکافم سینه را تا بر تو حال دل شود روشنوگرنه چون کنم تقریر حال دل، زبان سوزد

چو فانوس آتش از پیراهنم امداد می‌خواهددلم از سادگی از دیده مردم نهان سوزد

چو محفل روشن است از آتشت، غمگین مشو قدسیچو شمع امشب گرت تا روز، مغز استخوان سوزد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و عواطف عمیق و دردناک است. شاعر احساس می‌کند که عشقش بارها او را پرورش داده و به او زندگی بخشیده، اما گاهی نیز این عشق به قدری سوزاننده و جان‌سوز شده که اشک او جاری می‌سازد. او می‌خواهد دلش را بیان کند، اما می‌داند که بر زبانش تاثیر می‌گذارد و باعث آتش‌سوزی در دلش می‌شود. همچنین، شاعر به سادگی و ضعف خود در برابر عشقش اشاره می‌کند و از دید مردم پنهان می‌ماند. او از مخاطب می‌خواهد که در محفل روشن، غمگین نشود و نشان می‌دهد که عشقش همچون شمعی در حال سوختن است.