شمارهٔ ۱۱۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لیکیست۴ بیت

من لبالب آروز، لیک آرزوی دل یکی‌ستعالمی پر از شهید و غمزه قاتل یکی‌ست

خواه سوی کعبه رو خواهی ره بتخانه گیرکوی عشق است این به هر جا می‌روی منزل یکی‌ست

نه ز هجران خسته دل گردیم نی از وصل خوشموج دریاییم ما را لجه و ساحل یکی‌ست

وادی عشق است اینجا ساربان آهسته رانهر قدم مجنونی افتاده‌ست اگر محمل یکی‌ست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق خود را درباره عشق و آرزوها بیان می‌کند. او می‌گوید که همه آرزوها و آلام انسان‌ها به یک حقیقت مشترک برمی‌گردد. هرجا که برویم، خواه به کعبه یا بتخانه، عشق در همه جا حضور دارد و مقصود واحدی است. او به نوعی از نبودن و وصال سخن می‌گوید، به این معنا که ما برخلاف هجران و وصال، مانند امواج دریا هستیم که هیچ تفاوتی بین لجه و ساحل وجود ندارد. در پایان، او خاطرنشان می‌کند که در وادی عشق، هر قدمی که می‌زنیم، نشانه‌ای از دیوانگی است و همه ما در یک مسیر مشترک حرکت می‌کنیم.