شمارهٔ ۹۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)قافیه: یشهداری۴ بیت

ساقیا در دادن دردی چرا اندیشه داری؟دُرد انصاف است آخر اینکه اندرشیشه داری

ای سهی قامت چه سرواستی که آب لطف و خوبیمیخوری از جویبار چشم و در دل ریشه داری

صد هزاران زخم دارد بیستون از عشق شیرینتا کی ای فرهاد مینالی که زخم تیشه داری

تا به کی در سایۀ مژگان خزی ای چشم جادوطرفه آهویی که همچون شیر جا در بیشه داری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر با زبان عاشقانه و طنازانه، به چالش‌های عشق و دردهایی که در پی آن ایجاد می‌شود، اشاره می‌کند. شاعر از ساقی می‌خواهد که بدون اندیشیدن به دردها، باده عشق را در نوشیدنی‌اش بریزد. او به زیبایی و خوبی محبوبه اشاره می‌کند که از چشمانش به دلش نفوذ کرده است و زخم‌هایی که عشق به او زده را توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر از محبوبه می‌پرسد که تا کی باید در سایه زیبایی‌اش از زخم و درد رنج بکشد، مگر این‌که او نیز یک دل باشد. این شعر، تلاقی زیبایی و درد عشق را به تصویر می‌کشد.