شمارهٔ ۳۲ - در مدح و تبریک عید و تقاضای صلت

۱۰ بیت

نوروز مبارک باد ای آیت فیروزیهر روز تو را فتحی بادا ز فلک روزی

آراسته شد عالم آراسته کن مجلسمرکب چه همی تازی کینه چه همی توزی

زآن چشمه خور کردند از پرده شب پیداتاپرده غم دری تا چشم عدو دوزی

در بند در دشمن، بگشای سر کیسهتاسیم نیندازی تو نام نیندوزی

با جان نکورویان و اندرتن بدخواهانچون آب همی سازی چون نار همی سوزی

آنی که گه و بیگه در سختی و در راحتروز عدوت را شب شبهای مرا روزی

در هر سخنی با ما ده نادره بفزائیدر هر نفسی ما را ده نکته درآموزی

هم حرمت ضرائی هم حشمت سرائیهم سید فردائی هم خواجه امروزی

ممدوح چو تو باید مداح چو من زیرامن سر بتو افرازم تو رخ به من افروزی

هر روز که نو گردد بادی تو به شادی دربنشانده ز دل انده بنشسته به نوروزی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مناسبت نوروز نوشته شده و تبریکی به آیت فیروزی می‌گوید. شاعر آرزو دارد که هر روز برای او موفقیت و شادمانی باشد و خواستار برگزاری مراسمی زیبا و پرشکوه است. او از روشن شدن عالم و پدیدار شدن نور خورشید به جای تاریکی شب سخن می‌گوید و دعا می‌کند که مشکلات برطرف شوند. همچنین از این می‌گوید که باید علاقمندی به انسان‌های خوب و دوری از دشمنان را حفظ کرد. شاعر تأکید می‌کند که در هر موقعیتی باید به همدیگر کمک کنیم و از همدیگر بیاموزیم. در پایان، او به نیاز به مداحی و ستایش در برابر شخصیت‌های بزرگ اشاره می‌کند و ابراز امیدواری می‌کند که هر روز نوید شادی و خوشی باشد.