گنج

شمارهٔ ۹۷

قافیه: لمن۲ بیت
آن کس که بیک چشم زدن برد دل منزد آتش افروخته در آب و گل من
هرگز نکند سوی من خسته نگاهیاز آنکه نخواهد که شود شاد دل من