شمارهٔ ۹۶
به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین
پر از بوستانش یمین و یسارپر از گلستانش یسار و یمین
ز بس بوی فرخار وارش هواز بس نقش کابل مثالش زمین
فراوان در او خورده میر اجلمی سرخ بر نرگس و یاسمین
مرا همسر جان خود داشتیچو از مرگ در جانش آمد کمین
ز دست من آن ظالمان بستدندهمی خوانم از غم علی الظالمین
از آن به بفر ملک بوالخلیلیکی ساختم بر در او زمین
دو آباد کردم بوقت دو شاهکه دانست قدرم همان و همین
یکی شد یکی جاودان زنده بادجهان را امیر و مهان را امین