شمارهٔ ۹
ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشتاز قبل آنکه درد شاه جهان را بهشت
ای ملک خوب کار خوب خوی و خصم زشتبادت چندان بقا کاب و گل و شاخ و کشت
نامه عمر تو چرخ تا بقیامت نوشتجامه فر تو دهر با کف اقبال رشت
یزدان از نور خویش جان و تن تو سرشتتخم نشاط آسمان خود ز برای تو کشت
باد دل دشمنانت جایگه تیر و خشتبستر ایشان ز خاک بالش ایشان ز خشت
با تو زینک وز بد با همه خلقی کنشتخانقه دشمنت باد چو ویران گشت
هست جهان خدای از تو بشادی بهشتبگذر و بگذار شاد هزار اردی بهشت