شمارهٔ ۸۸

قافیه: انم۶ بیت

آرزومند روی جانانمبرود زار زو همی جانم

آرزو را و درد دوری رابجز از صبر چیست درمانم

همه چیزی همی توانم کردصبر کردن بهجر نتوانم

بر غم و درد من بس است گوارنگ رخسار و آب مژگانم

دل بدادم بدوست خویش بطبعتا دل از دوست باز بستانم

ظن خطا شد مرا در آن مه رویدل بدادم کنون پشیمانم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره آرزو و درد دوری از محبوب است. شاعر از دل تنگی و رنجی که به خاطر فاصله‌اش با معشوق تحمل می‌کند، صحبت می‌کند. او می‌گوید که تحمل این درد برایش بسیار سخت است و تنها راه درمانش صبر است. اما در عین حال، این صبر نیز برای او دشوار شده و نمی‌تواند بیش از این به آن ادامه دهد. او همچنین به اشتباهی که در مورد محبوبش کرده و پشیمانی از دل دادن به او اشاره می‌کند. در واقع، شاعر در تلاش است تا با بیان احساساتش، غمش را به تصویر بکشد و نشان دهد که چگونه عشق و دوری از محبوبش او را آزار می‌دهد.