شمارهٔ ۷۸

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: امخویش۸ بیت

بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش

نشستم چنان چون همی خواستمبه آرام دل با دلارام خویش

نمودم بدو روی گلرنگ خویشنمود او بمن روی گلفام خویش

ایا کام من دیدن روی توهمی یابم از روی تو کام خویش

دل از دام هجر تو کردم رهاکشیدم ترا شاد در دام خویش

ازین خوبتر چون بود روزگارکه دیدم جهان زیر صمصمام خویش

بزیر زمین برد بدخواه رابرآورد بر آسمان نام خویش

بهنگام خویش آنچه من کرده امنکرده است خسرو بهنگام خویش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ احساس شادمانی و آرامش شاعر است که از دیدن محبوبش به دست آورده است. او از غم و اندوه گذشته رها شده و اکنون در کنار کسی که دوستش دارد، احساس خوبی دارد. شاعر به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و از این‌که توانسته به آرزوی خود برسد، ابراز خوشحالی می‌کند. همچنین، او به قدرت و تأثیر خود بر دیگران اشاره می‌کند و به دستاوردهایش در برابر بدخواهی‌ها افتخار می‌کند. در نهایت، شاعر از این که در زمان مناسب کارهایی انجام داده که دیگران نتوانسته‌اند، رضایت دارد.