شمارهٔ ۱۴۲

قافیه: ای۴ بیت

ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی

سرو نشاطی بباغ دولت رستهنیک زدی شاخ و بیخ و نیکو رستی

تا تو بدی جز بکام شاه نرفتیتا تو بدی جز مراد میر نجستی

هرچه تو خواهی همان بود بحقیقتهرچه تو گوئی همان بود بدرستی