شمارهٔ ۱۴۲ قافیه: ای۴ بیت ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی سرو نشاطی بباغ دولت رستهنیک زدی شاخ و بیخ و نیکو رستی تا تو بدی جز بکام شاه نرفتیتا تو بدی جز مراد میر نجستی هرچه تو خواهی همان بود بحقیقتهرچه تو گوئی همان بود بدرستی