شمارهٔ ۱۳۲
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ادی۶ بیت
ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی
از درد و غمان جان و روان تورها یافتتو ز انده و اندیشه بیاسای و روان جوی
در شدت همی باد بهار آید گه گاهبر باد بهاری بستان باده خوشبوی
گه گوی همی باز و گهی صید همی کنای تیغ تو چوگان و سر دشمن تو گوی
شمشیر تو چون روی و دل خصم بسوزدگر خصم تو باشد بمثل زاهن و از روی
چندانت بقا باد بشاهی که تو خواهیبدخواه تو از بیم تو بگدازد چون موی