شمارهٔ ۱۳۳

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: ی۵ بیت

خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادیبمدح و آفرین من زبان خلق بگشادی

ز دشمن کین من جستی ز دولت داد من دادیبدان کز من نبیند کس بلا و رنج آزادی

بمستی و بهشیاری بخواندن دل مرا دادیمنم فریاد از او آن مرادانم تو فریادی

همم تدبیر و هم رایست هم مردی و هم رادیهمم نامست و هم کامست و هم مستی و استادا

ز بختم هست خشنودی ز دولت هستم آزادیالا ای دولتت محکم همیشه هم چنین بادی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ستایش شخصیت و فضیلت‌های انسانی اشاره دارد. شاعر به اهمیت راستگوئی و صداقت در روابط اجتماعی تأکید می‌کند و می‌گوید که فرد راستگو از زندگی آنچه را که می‌خواهد به دست می‌آورد. همچنین، شاعر اشاره دارد که با وجود سختی‌ها و چالش‌های زندگی، اگر فردی دارای نیکی و صداقت باشد، سرانجام به موفقیت و خوشبختی می‌رسد. اشارتی به نعمت‌ها و ثروت‌هایی که با تلاش و صداقت حاصل می‌شود نیز وجود دارد. به طور کلی، شعر بر ارزش‌های اخلاقی و انسانی تأکید دارد و یادآور می‌شود که راستی و دوستی در روابط انسانی می‌تواند به بخت و اقبال خوب منجر شود.