شمارهٔ ۷۳
آتشینخو دلبری دارم که عالم زار اوستسرو، خاکسترنشین از جلوه رفتار اوست
شام عاشق مجمر گیسوی عنبربار اوستصبح صادق غنچه نشکفته گلزار اوست
نیستم آگه ز سوز لاله در این گلستاناینقدر دانم که داغ از شعله دیدار اوست
یک عزیز است آنکه بهر بیع نقد جان به کفهرکجا یوسفنژادی هست در بازار اوست
تر نمیسازد ز بحر زندگانی کام راهرکه در این برّ چو مجنون تشنه دیدار اوست
نسخه حاجت به کف نالان در این دارالشفاصد فلاطون خفته در هر گوشهای بیمار اوست
وصل او باشد حیات و هجر او باشد مَماتگاه جان دادن، زمانی جان گرفتن کار اوست
ز آفتاب گرم فردای قیامت فارغ استهرکه چون قصاب زیر سایه دیوار اوست