شمارهٔ ۳۹

قافیه: ارادبباشادب۵ بیت

ای دل بیهده گفتار ادب باش ادباز زبان می‌کشی آزار ادب باش ادب

جستن عیت در آیینه بود پی در پیدیده بر آینه بگمار ادب باش ادب

می‌کشی روز جزا آنچه کنی با دگریعزت خویش نگه‌دار ادب باش ادب

شمع را روشنی از سوز و گداز است به کفتو هم این رشته نگه دار ادب باش ادب

مکن از او هوس بوسه شیرین قصابزین شکر دست هوس دار ادب باش ادب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر توصیه به ادب و اخلاق دارد. شاعر به دل می‌گوید که در گفتار باید با ادب باشد و از آسیب رساندن به دیگران پرهیز کند. او تأکید می‌کند که باید به خود و دیگران احترام گذاشت و رفتارهای درست را انتخاب کرد. همچنین، شاعر به اهمیت حفظ حرمت و نجابت در روابط اشاره می‌کند و از وسوسه‌های ناپسند که می‌تواند موجب آسیب شود، دوری جستن را توصیه می‌کند. در نهایت، او به زیبایی و روشنی‌ای که از سوز و گداز در دل می‌آید، اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که این ادب را حفظ کند.