شمارهٔ ۳۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اندارمعجب۵ بیت

گر شود آن شوخ با من مهربان دارم عجبگر کند از یک نگاهم قصد جان دارم عجب

آتشی کز عشق آن بدخو به جان دارم چو شمعگر نسوزد مغزم اندر استخوان دارم عجب

از هدف دائم خدنگ صاف بیرون می‌رودنگذرد گر تیر آه از آسمان دارم عجب

آنچه از داغ جدایی می‌کشم شب تا به صبحگر به روز من نگرید کهکشان دارم عجب

غمزه‌اش با تیغ زهر آلود چون پیدا شودمی‌دهد قصاب اگر دل را امان دارم عجب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات کنجکاوی و شگفتی شاعر از سادگی و عمق عشقش نسبت به معشوق است. او از مهربانی معشوقش تعجب می‌کند و به مراحل مختلف عشق و درد جدایی اشاره می‌کند. شاعر حس می‌کند که حتی نگاه معشوق می‌تواند جانش را بگیرد و از زخم‌هایی که از جدایی متحمل شده، عمیقاً رنج می‌برد. همچنین، عشقش را تشبیه به آتش می‌کند که اگرچه می‌سوزاند، ولی دلش همچنان امیدوار است و در تلاش است از تلخی‌ها عبور کند. او در پایان به قدرت و خطر غمزه معشوق اشاره می‌کند که می‌تواند دل را مجروح کند.