شمارهٔ ۳۰۸
بگذشت ز حد کار دل زار کجاییمردم ز غم ای مونس غمخوار کجایی
بسیار دلم تیره شد از زنگ کدورتروشنگر این آینه تار کجایی
بیخار، گلی در چمن دهر نچیدیمبنمای جمال ای گل بیخار کجایی
خالی ز تو جایی نه و جویای تو بسیارپنهان نه و پیدا نهای، ای یار کجایی
با جلوه درآ، تا شود آشوب قیامتبنمای قد ای قامت دلدار کجایی
ای لعل لب یار بیان ساز حدیثیگلقند دوای دل بیمار کجایی
در جلوه بود یار شب و روز و تو غافلخوابی مگر ای دیده بیدار کجایی
ز احوال تو آگاه نهایم ای دل قصابآهی بکش ای مرغ گرفتار کجایی