شمارهٔ ۲۹۰

قافیه: رگردی۷ بیت

ز خود در عشق چون پروانه باید بی‌خبر گردیاگر خواهی شبی آن شمع را بر گرد سر گردی

برو ای ناصح بی‌درد از جانم چه می‌خواهیره عشق است می‌ترسم ز من سرگشته‌تر گردی

به یک نظّاره او می‌فروشی هر دو عالم رااگر یک گام با من در محبت هم‌سفر گردی

درخت بی‌ثمر را باغبان دور از چمن سازدنهالی شو که در باغ محبت بارور گردی

به دریا موج باش و بر سر آتش سمندر شودر آیین جهد کن تا روشناس خشگ و تر گردی

مرا از گفتگوی دنیی و عقبی برآوردیبرو ای دل که تا باشی تو، در خون جگر گردی

خطر قصاب بسیار است گر وصل آرزو داریمبادا در ره او تا نگردی کشته برگردی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق و دلدادگی می‌پردازد و به مخاطب می‌گوید که در عشق باید مانند پروانه بی‌خبر از خود شد. اگر شخصی بخواهد به شمع معشوق نزدیک شود، باید دست از خودخواهی بردارد. شاعر به نصیحت‌کننده می‌گوید که وارد عرصه عشق نشود، چرا که شاید دچار بلای عشق شود. همچنین، با اشاره به ارزش عشق، بیان می‌کند که با یک نگاه معشوق، می‌توان تمام جهان را فدای او کرد و در عشق باید خود را به اندازه یک نهال بارور کرد تا زندگی معنا پیدا کند. در نهایت، او به خطرات عشق اشاره کرده و می‌گوید که اگر کسی به دنبال وصال معشوق است، باید مراقب باشد تا دچار آسیب نشود.