شمارهٔ ۲۶۰

قافیه: لراتماشاکن۶ بیت

شدم تسلیم درکوی تو منزل را تماشا کنبه خاک و خون نشستم تا کمر گل را تماشا کن

ز تن دوری نمود از یک تبسّم سیر کن جان راز خود رفت از نگاهی طاقت دل را تماشا کن

کنارم باز سبز از دانه اشک ندامت شدبیا بر چشم من بنشین و حاصل را تماشا کن

بر داغ جنون پیدا است پنهان سوخت باید دلدر این دیوانگی‌ها عقل کامل را تماشا کن

ز دل هرگز نمی‌گردد خطا یک تیر مژگانششکار اندازی صیاد قابل را تماشا کن

عجایب وحشتی قصاب در خون جگر دارمتپیدن‌های مرغ نیم‌بسمل را تماشا کن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تسلیم شدن در برابر عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او با توصیف درد و رنج ناشی از دوری، به تماشای زیبایی‌های عشق دعوت می‌کند و به احساسات عمیق خود پرداخته است. شاعر تأکید می‌کند که حتی در دیوانگی و جنون عشق، عقل و درک عمیق از عشق را باید مورد توجه قرار داد. همچنین، به تأثیر اشک و ندامت بر روح و قلب انسان اشاره می‌کند و از حسرت و دلتنگی ناشی از جدایی می‌نویسد. در کل، این شعر عمیقاً به احساسات عاشقانه و مسائل مربوط به درد عشق پرداخته است.