شمارهٔ ۱۶۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اهتر۷ بیت

دارم بتی ز کج کلهان کج‌کلاه‌تررویش چو ماه لیک ز هر ماه ماه‌تر

طرز نگاه کردنش از آهوی ختاباشد هزارمرتبه وحشی‌نگاه‌تر

خالی که می‌نمایدش از عارض چو ماهچون عنبر است لیک ز عنبر سیاه‌تر

در عدل و داد و منصب خوبی نگار منهست از جمیع پادشهان پادشاه‌تر

بی‌طالعم وگرنه به درگاه یار نیستدر جرگ عاشقانش ز من بی‌گناه‌تر

کشتی فکنده‌ام به محیطی که می‌شودهردم ز بادهای مخالف تباه‌تر

قصاب ای دریغ که در آستان دوستاز هرکه بی‌پناه، تویی بی‌پناه‌تر

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، درباره محبوبه‌اش سخن می‌گوید و او را به زیبایی‌های ماه تشبیه می‌کند، اما می‌گوید که او حتی زیباتر از ماه است. نگاه او را وحشی و تند می‌داند و زیبایی‌اش را به عطر عنبر تشبیه می‌کند اما می‌گوید سیاه‌تر است. در مورد عدل و انصاف او نیز می‌گوید که از همه پادشاهان برتر است. شاعر در اوج ناامیدی، خود را بی‌طالع و بی‌گناه می‌داند و می‌گوید که در دنیای عشق، به خاطر شرایطش، از دیگران بی‌پناه‌تر است. او همچنین در برابر مشکلات مشابه کشتی‌ای می‌بیند که در آب‌های طوفانی غرق می‌شود. در نهایت، از قصاب (شاعر می‌تواند به خود اشاره کند) می‌خواهد که در آستان دوستش به این ناامیدی و بی‌پناهی پایان دهد.