شمارهٔ ۱۴۸

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: فشود۷ بیت

هر دل که تیر غمزه او را هدف شودباران ابر رحمت حق را صدف شود

افلاک را منازل اول کند حسابآن رهروی که بر در شاه نجف شود

موجش برد به دوش از این بحر بر کنارهرکس سبک ز بار تعلق چو کف شود

کسب کمال می‌بردش چون نگین به گورخوب است لعل سعی کند تا خزف شود

همچون گیاه جاده مرا آرزو به دلتا سر زند، به پای حوادث علف شود

آخر دوید بر رخم اشگ بهانه‌جوییا رب مباد طفل کسی ناخلف شود

ای نای تنگ خاطر قصاب را ز لطفبنواز نغمه تا قد دشمن چو دف شود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی اثرات عشق و ارتباط با حق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هر دل که به عشق الهی و زیبایی‌های او بستگی پیدا کند، به تعالی و کمال می‌رسد. او به تصویر کشیدن حالاتی همچون باران رحمت، بالا رفتن از مراحل آسمانی و رهایی از تعلقات مادی می‌پردازد. همچنین، اشاره به امید و آرزو دارد که انسان‌ها در مسیر رشد و کمال به سوی هدف‌های عالی هدایت شوند. در نهایت، شاعر نگران سرنوشت اطفال و آینده نوادگان است و از خداوند می‌خواهد که آن‌ها را در مسیر درست هدایت کند.