شمارهٔ ۱۳۱
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انتودارد۷ بیت
خورشید تف از عارض تابان تو داردمه روشنی از شمع شبستان تو دارد
تمکین و سرافرازی و رعنایی و خوبیسرو سهی از قدّ خرامان تو دارد
خود را ز حشم کم ز سلیمان نشماردآن مور که ره بر شکرستان تو دارد
آفاق ز رخ کرده منوّر گل خورشیدپیداست که رنگی ز گلستان تو دارد
هنگام تبسّم ز غزلخوانی بلبلرمزی است که گل از لب خندان تو دارد
گر طعنه زند بر چمن خلد عجب نیستآن دل که گل غنچه پیکان تو دارد
برکش ز میان تیغ و به قصاب نظر کنچون گردن تسلیم به فرمان تو دارد