شمارهٔ ۱۰۹

قافیه: کدارد۵ بیت

لبش بر گردن عاشق بسی حقّ نمک داردبه تیغ غمزه‌اش گردد گرفتار آن که شک دارد

خیال چین زلفش بر میانم بسته زناریکه بر هر تار مویش رشگ تسبیح ملک دارد

به آسان کی توان زد بوسه بر خاک کف پایشکه افتد گر رهش در چرخ منت بر فلک دارد

تواند غوطه بر دریای خون زد از ره عشقشهر آن عاشق که دل با داغ او اندر نمک دارد

اگر غش داری ای قصاب اینجا می‌شوی رسواکه عشق آن صنم خاصیت سنگ محک دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی‌های محبوب و درد عشق می‌پردازد. او می‌گوید لب‌های محبوب بر گردن عاشق حایز اهمیت است و کسی که نسبت به عشق تردید دارد، به درد و اندوه گرفتار می‌شود. خیال زیبای موهای او مانند یک کمربند بر کمر عاشق بسته شده است و هر تار موی او مانند تسبیحی بهشت، حسرت برانگیز است. شاعر اشاره می‌کند که بوسه زدن بر پای محبوب کار آسانی نیست و امکان دارد عاشق در این مسیر دچار مشکلاتی شود. عشق به محبوب آن چنان عمیق است که حتی یک عاشق می‌تواند در دریای خون از عشق او غوطه‌ور شود. در نهایت، او به عشق و رسوایی‌های آن اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به محبوب، مانند سنگ محک، وفاداری و صداقت عاشق را می‌سنجد.