شمارهٔ ۳
با گیل دلبر گفتم که: ای جانتی دوست داریم، تی بنده فرمان
خندید چون گل و ز ناز می گفت :هینی خوآندی، هینی و ساکان
گفتم: غریبم و آنگاه عاشقمی دا نپرسی مسکین غریبان؟
دل تی غلامی، جان تی کمینهخواوا و مفروش می دین و ایمان
قاسم، چه تی روز، وا کوخ و وا شوناچار واخشت گیلان بگیلان