شمارهٔ ۶۲۶
میسرت نشود عاشقی و مستوریبوصل راه نیابی، بوصف مغروری
اگرچه قبله شهری، ازین حدیث ملافکه این سخن ز تو دورست و تو ازین دوری
بعشق راه نیابی، بگنج و مال و منالاگر بگنج فریدون و جاه فغفوری
چو آفتاب رخ یار در جهان پیداستولیک سد عظیمست علت کوری
رسید نعمت و عشرت، رسید دولت و جاهکه: میخورید عزیزان ولی بدستوری
مرا بقرب جناب تو آشنایی دهبجان دوست، که آشفته ام ز مهجوری
بیار ساقی جانها، که قاسمی تشنه استشراب ناب «انا الحق » ز جام منصوری