شمارهٔ ۵۹۳
پر گشت جهان از می گل رنگ مغانهامروز می آرید، میآرید بهانه
در مدرسه عشق تو ما مست خرابیمدر بحث قدیمیم و حدیث حدثان نه
هر دل که توجه بتو دارد، بهمه حالجان را برهانید ز وسواس زمانه
گر جرم و خطا عفو کنی، آن کرم تستاز تو کرم آید همه، ای شاه یگانه
ما رو بتو داریم، بهر حال که هستیمگر مسجد و می خانه و گر دیر مغانه
مقصد همه عشقست وگر نی بجز از عشقهرچیز که باشد همه افسون و فسانه
صیاد ازل ناوک تقدیر چو انداختمقصود دل ماست، که دل بود نشانه
خوش می روی؟ ای دوست خرامان بخراباتبا سرمه زیبایی و کاکل زده شانه
هرکس بهواییست درین کوی و مرادیقاسم بمی و شاهد و با چنگ و چغانه