شمارهٔ ۴۸۴
من معدن اسرارم، اما بنمی گویممن ابر گهربارم،اما بنمی گویم
در خانقه صورت در زاویه معنیمن طالب آن یارم،اما بنمی گویم
در آرزوی رویت روزان و شبان دایمبی خوابم و بیمارم،اما بنمی گویم
آنیست ترا،ای جان،کز تو خجلست اعیانآن از تو طلب دارم،اما بنمی گویم
من سوز درون دارم، من ساز برون دارمسرگشته دلدارم،اما بنمی گویم
من عاشق و عیارم، درنورم و در نارممن قلزم زخارم،اما بنمی گویم
در عشق رخت زارم، سرگشته چو پرگارمحیران و گرفتارم،اما بنمی گویم
من سالک اطوارم، اندر طلب یارمجویان و خریدارم،اما بنمی گویم
من شیفته یارم، من واقف اسرارممن قاسم انوارم،اما بنمی گویم