شمارهٔ ۴۵۶

قافیه: اختهایم۷ بیت

میان آتش سوزان علم فراخته ایمسعادت دو جهان در ادب شناخته ایم

ز من مپرس که دنیا و آخرت چونست؟که روز اول این هر دو را بباخته ایم

فراز مرکب تحقیق از برای طلبز صبح گاه ازل تا بشام تاخته ایم

نوازشی کن و جان را ازین بلا برهاننوای شوق تو در روز و شب نواخته ایم

از آن زمان که نمودی و روی پوشیدیز شوق عشق تو کوکوزنان چو فاخته ایم

چگونه دل نشود ایمن از بلا و جفا؟حریم کوی ترا چون حصار ساخته ایم

بقاسمی نظری کن، جمال خود بنماکه در هوای تو ما سربسر گداخته ایم