شمارهٔ ۳۸۷
چو نازنین جهانی بحسن خویش بنازکه پیش ناز تو میرم بصد هزار نیاز
دلم غریب هوای دیار تست، بیادمی بحال غریب دیار خود پرداز
گرم بروضه صدر جنان برند چه سود؟که دل بجانب کوی تو می کند پرواز
ز چشم مست تو مستم، که اهل صومعه رادرید پرده تقوی بغمزه غماز
چو شمع آتش عشقست در دلم، لیکنبذکر و فکر توام در میان سوز و گداز
بنور دیده محمود می توان دیدناشعه لمعات جمال حسن ایاز
بگفتم: از غم عشق تو سوختم، چه کنم؟بخنده گفت که: قاسم، برو بسوز و بساز