شمارهٔ ۳۴۷
از خم صفا باده چون قند بیاریدبانغمه نوروز و نهاوند بیارید
هر چند که بس نادر و نایاب و عزیزستای ساده دلان،یک دل خرسند بیارید
توت،ارچه لطیفست،ولی موجب صفراستآلوی بخارا ز سمرقند بیارید
دردست داوی دل بیچاره درویشاز پند مگویید ولی بند بیارید
والله و یمین الله!ما رو بتو داریماز بهر قسم مصحف سوگند بیارید
در جام محبت نه خمارست و نه مستیاز چند مگویید،که هر چند بیارید
قاسم،می ابلیس همه حیله و زرقستجامی می توحید خداوند بیارید