شمارهٔ ۳۲۷
مقام ما بسر کوی یار خواهد بودکه بر بهشت برین اختیار خواهد بود
بهر کجا که نشینم دمی، ز فرقت توزخون دیده و دل لاله زار خواهد بود
دلم زدست شد، ای دوست، دستگیری کنکه در هوای تو زار و نزار خواهد بود
مرا بهیچ کس امید نیست در دو جهانولی بلطف تو امیدوار خواهد بود
بداراگر برسی، خوش سلیم باش و مپرسچه جای دار؟ که دارالعیار خواهد بود
ترا که منکر عشقی و عاشقان، شک نیستکه جایگاه تو دارالبوار خواهد بود
بیا و قاسم، از ین ملکت جهان بگذرکه دار ملک جهان بی مدار خواهد بود