شمارهٔ ۱۱۴
ملامت را بمان، چه جای بیمست؟که روح القدس جانت را ندیمست
اگرچه راه دشوارست آخرکه امداد از مددهای کریمست
تو عاشق باش و طور عاشقی ورزکه عاشق بر صراط مستقیمست
غنیمی کز روانت روضه سازدبچشم سر ببین: عشق آن غنیمست
دلی، کز عاشقی بی رنگ و بویستمخوانش دل، که شیطان رجیمست
دلم را غیر درگاه تو جا نیستمدام این دل برین درگه مقیمست
بیا، قاسم، ز هستی توبه می کنکه سلطان تو تواب الرحیمست