شمارهٔ ۹۴ - مولانا همام تبریزی فرماید
هوای یارو دیارم چو بگذرد بخیالشود کناره ام از آب دیده مالامال
در جواب او
سر آمد ارچه که والای آل شد بمثالولی که تافته قرمزیست سید آل
رکیب دار امیر قطیفه آمد شربازینسبب که بود انتساب او بدوال
زصوف اطلس اینرختخانه ام محرومچو آنکسی که نرفته برو حرام و حلال
نیاورد چو کتان تاب ماه سالوی قرضولی بگردنش افتد بهاش تا سر سال
همانکه داد بزیلوچه صدر مسندوجاهبکفش نیز حوالت نمود صف نعال
هر آن قماش که موصوف شد بپای اندازبدست باش که آن هست سربسر پامال
پیش گفته قاری ز شعر بافندهبگو ملاف که نارند پیش روسی شال