شمارهٔ ۶۷ - مولانا حافظ فرماید
روشنی طلعت تو ماه نداردپیش تو گل رونق گیاه ندارد
در جواب او
زینت چتر قطیفه ماه نداردافسر خور شوکت کلاه ندارد
نی من تنها شدم ز شده پریشانکیست بدل داغ این سیاه ندارد
از مله ایصوف رو متاب که سلطانملک نگیرد اگر سپاه ندارد
گوشه که حجله است منزل انسمخوشتر ازین گوشه پادشاه ندارد
گل که بود تا بود بحسن چو اطلسپایه گل در چمن گیاه ندارد
دامن پاکت زکرد راه نگهدارآینه دانی که تاب آه ندارد
فرد چو یکتائیست گفته قاریدعوی او حاجت گواه ندارد