شمارهٔ ۴۷ - خواجه حافظ فرماید

۹ بیت

در ازل عکس می لعل تو در جام افتادعاشق سوخته دل در طمع خام افتاد

در جواب او

در ازل پرتو کرباس براندام افتادهر کجا برهنه در طمع خام افتاد

تانگردید بسر نیک نیامد دستاربود سرگشته ولی نیک سرانجام افتاد

میزدم فال بهر جنس میانبندی راقرعه ام یکسره بر فوطه حمام افتاد

زین همه رخت مرا طشت فلک سرپوشیچون ندادست ازان طشت من از بام افتاد

جامه صوف بقبرم زچه پوشی فرداکه زسرمام کنون لرزه براندام افتاد

ارمکی گفت چو دلال بهایش میکردراز سر بسته ما در دهن عام افتاد

تا نهادند بر صوف قماشات خطاصد شکن از طرف کفر در اسلام افتاد

دوش قاری قلمی قصه خسقی میکردآتش اندر ورق و دود در اقلام افتاد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و عواطف انسانی می‌پردازد. در آغاز، شاعر از تأثیر زیبایی محبوب خود بر دل عاشق و چگونگی گرفتار شدن او در اشتیاق‌های بیهوده سخن می‌گوید. سپس به وضوح می‌رسد که عشق و امیدهای او به درستی تحقق نمی‌یابند و او را در مسیری پر از سرگشتگی و ناامیدی می‌اندازد. شاعر همچنین به نقد جامعه و مشکلات موجود در آن اشاره می‌کند، از جمله اینکه چگونه نادرستی‌ها و خطاها در دین و فرهنگ به وجود آمده و در نهایت تلخي‌ها و گرفتاری‌های زندگی را به تصویر می‌کشد. در پایان، با اشاره به یک قاری که داستانی را روایت می‌کند، احساسات پیچیده و تناقضات زندگی انسانی را در قالب شعر به نمایش می‌گذارد.