شمارهٔ ۱۱۴ - امیرحسن دهلوی فرماید
چه خوشست از دو چشمت نظری بناز کردنمژه را گشاد دادن در فتنه باز کردن
در جواب آن
چه خوشست بهر پوشش سر بقچه باز کردنبقبا چو آستین دست هوس دراز کردن
توکه برک که داری علم طلا تمنابحد گلیم باید سرپا دراز کردن
کله دو گوشی آور بر بحر حبر مواجکه باین سفینه شاید طلب جهاز کردن
بنه ارروی بمسجد ببر سجاده کیوهکه حضور باید اول پس از ان نماز کردن
چه کشی زلای دامن بلباس در زمستاننتوان بروز باران زنم احتراز کردن
گله از گزی بوالا مکن ای گلی که عیبستبحضور نازنینان غم دل دراز کردن
چو خراب کفش دستار شده واجبست قاریخطر نشیب دیدن حذر از فراز کردن