شمارهٔ ۱۱۳ - خواجو فرماید
نرگس چشمت قبله مستانتشنه لعلت باده پرستان
در جواب او
اطلس و کمخا باغ و گلستانشده و والا شمع و شبستان
در چمن رخت آی که بینیآب خشیشی گلشن کمسان
نرگس شهلا شرب گل اندامنسترن و یاس روسی و کتان
دامن از ارمک گرچه کشیدمآستیش دل برد بدستان
نور سرای عکس شهابیزهره زهرا اختر تابان
گونه بیرم یا که خورست اینطلعت شمسی یا قمرست آن
گفته قاری کان بلباس استخلق بدانند وقت زمستان