شمارهٔ ۲۹۷
گستاخ گشته ایم غرور جمال کو؟پیچیده ایم سر ز وفا گوشمال کو؟
تا کی فریب حلم خدا را خدا نه ایآن خوی خشمگین و ادای ملال کو؟
برگشته ام ز مهر و نمی گیریم به قهردارم دو صد جواب ولی یک سؤال کو؟
یا می گسست صحبت و یا می فزود ربطلیکن مرا ملال و ترا انفعال کو؟
خواهی که برفروزی و سوزی درنگ چیست؟خواهم که تیز سوی تو بینم مجال کو؟
گر گفته ایم کشتن و بستن به ما مخندما را تدارکی به سزا در خیال کو؟
داغم ز رشک شوکت صنعان ولی چه سودآن دستگاه طاعت هفتاد سال کو؟
من بوسه جوی و تو به سخن داریم نگاهلب تشنه با گهر چه شکیبد زلال کو؟
دل فتنه جوی و فرصت تکمیل عشق نیستهنگامه سازی هوس زود بال کو؟
لب تا جگر ز تشنگیم سوخت در تموزصاف شراب غوره و جام سفال کو؟
در باده طهور غم محتسب کجا؟در عیش خلد آفت بیم زوال کو؟
غالب به شعر کم ز ظهوری نیم ولیعادل شه سخن رس دریا نوال کو؟